Sunday, April 8, 2018

သာယာကြည်နူး အာရုဏ်ဦး မှသည် (စ/ဆုံး)

သာယာကြည်နူး အာရုဏ်ဦး မှသည် (စ/ဆုံး)

ရေးသားသူ - သက်မောင်မောင်

အင်းစက်ဇာတ်လမ်း ဖြစ်ပါသည်။

“ ဗြစ်…ဗြစ်…ဗျိ…ဗျစ်….”

“ ဖွပ်…ဖွတ်….ဖွပ်…ဖွတ်….ဖွပ်…ဖွတ်….”

ဟူသော လီးနှင့်စောက်ဖုတ် ဝင်ထွက် သွင်းနှုတ်ရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံများ

“ ဖတ်…ဘတ်…ဖတ်…ဘတ် ”

“ ဖွပ်…ဖွတ်….ဖွပ်…ဖွတ်….ဖွပ်…ဖွတ်….”

ဟူသော လီးနှင့်စောက်ဖုတ် ဝင်ထွက် သွင်းနှုတ်ရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံများ

“ ဖတ်…ဘတ်…ဖတ်…ဘတ် ဘွီ ဘွပ် ဗွက် ”

အသားချင်းရိုက်သံ၊စဖုတ်ထဲက လီးထုတ်လိုက်လို့ စောက်ဖုတ် လေအံ့သံတွေနဲ့ သောသောညံ့အောင် ကိုဘမြင့်နဲ့ ထားထားရီးတို့လင်မယား ၂ ယောက် မနက် ၂ နာရီထိုးလောက်မှာ တရေးနိုး ထလိုးနေကြပါသည်။

မိသားစု ဇာခြင်ထောင်ထဲမှာ သူတို့လင်မယားဘေးမှာက အရွယ်ရောက်စပြုနေတဲ့ သမီးလေးက အသက်ရှုသံပြင်းပြင်းနဲ့ အိပ်နေပါတယ်။ ကိုဘမြင့်ဟာ ထားရီ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘက်ထိ တွန်းတင်းရင်း အားမန်အပြည်နဲ့ ဆောင့်လိုးနေပါတယ်။ အိမ်ထောင်သက် ကြာလာပေမယ့် ထားရီစောက်ပတ်ကြီးကလဲ ခုထိလိုးလို့ကို မဝနိုင်ပါ။

“ ဘွတ်… ဘွတ်…. ဘွတ်…. ဖွတ်….. ပလပ်….. ဖွတ်……”

“ အင်း…. ဟင်း….. အမလေး…. အင့်… အ…. အား…. ရှီး….. ကျွတ်…. ကျွတ်….”

မီးကုန် ယမ်းကုန် အင်းအားထည့် လိုးနေပေမယ့် ဘေးမှာ အိပ်နေတဲ့ သမီးက အအိပ်ကြီးသူ ပီပီ မနိုးပါဘူး။

မိန်းမက သမီးကို အရွယ်ရောက်လာလို့ အိပ်ယာခွဲအိပ်ဖို့ ပြောပေမယ့် မရပါဘူး။ အမေတို့နဲ့ပဲ တူတူအိပ်မယ်လို့ ပူဆာလွန်းလို့ အိပ်ခွင့်ပြုထားရတာပါ။

မိန်းမကလည်း ဆိုက်ကို ရှိတယ်။ အနားမှာ တယောက်ယောက်ရှိနေရင် လိင်စိတ်ပိုကြွတယ် တဲ့။ လိုးနေရင်း သမီးဆီက အီးကနဲ့ အင့်ကနဲ့ အပြင်းဆွဲသံကြားရင် သူ့စိတ်တွေ ပိုကြွတာတဲ့။

သမီးနာမည်က အိတုံ ဖြူဖြူ ၀၀တုတ်တုတ်လေး ၊ အသားက အမေ့ဖက်လိုက်တော့ တရုတ်သွေးပါသူ ပီပီ ဖြူဖြူလေး။ အရွယ်မရောက်တရောက် ဆိုတော့ တင်တွေရင်တွေက မထွားလှသေးပါဘူး။ ခါးကလဲ မၡိပါဘူး။

အအိပ်ဆိုး အိပ်ပုတ်ကြီးလို့ ကျောင်းဖွင့်ရက်ဆို မနက်မနက် အိပ်ယာနှိုးရတာ အမြဲ ပူညံပူညံပဲ။

ခုလဲ ကြည့်လေ၊ လင်မယား ၂ ယောက် ဝုန်းဒိုင်းကျဲ လိုးနေတာကို သူမနိုးဘူး။

ကိုဘမြင့်လဲ လိုးနေတာ ၁၀ မိနစ်လောက်ကြာလာတော့ အမှတ်မထင် ဘေးနားက သမီးကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ထမီ ပေါင်ရင်းထိ လန်နေတဲ့ သမီးကို တွေ့လိုက်ရတော့ စိတ်က ထောင်းကနဲ့ ပိုထလာပြီး မိန်းမကို ဆောင့်အား တင်လိုက်ပါတယ်။ မထပဲ နေနိုင်ရိုးလား၊ သမီးက ဆယ်ကျော်သက် အရွယ် အပျိုနုနုလေး၊ စောက်ဖုတ်ဝင်းဝင်းလေးက ညအိပ်မီးရောင်အောက်မှာ ဖောင်းပြူးလို့။ ၀တဲ့ဖက်ပိုပါတော့ စောက်ဖုတ်က ပိုဖောင်းသလိုပဲ။

လိုးခါစမှာ သိပ်စိတ်မပါသေးတဲ့ မိန်းမဟာ ကိုဘမြင့် ဆောင့်ချက်တွေကြောင့် စိတ်ထလာကာ အောက်ကနေ စည်းချက်ညီညီ ပြန်ကော့ပင့်ပေးနေပါတယ်။

“ ဘွတ်… ဘွတ်…. ဘွတ်…. ဖွတ်….. ပလပ်….. ဖွတ်……”

“ အင်း…. ဟင်း….. အမလေး…. အင့်… အ…. အား…. ရှီး….. ကျွတ်…. ကျွတ်….”

နောက်ထပ် ၅ မိနစ်လောက်အကြာမှာပဲ ကိုဘမြင့်ခါးကို ညှပ်ထားတဲ့ မိန်းမရဲ့ ခြေ  ၂ချောင်းဟာ ပိုမိုတင်းကြပ်စွာ ညှစ်လာသလို စောက်ဖုတ်ထဲကလဲ တစုံတရာက လီးထိပ်ကို ဆွဲဆုပ်ထားသလို ဖြစ်လာပါတယ်။ ဒါဆို မိန်းမပြီးတော့မယ် ဆိုတာ သိလိုက်ပြီ။

“ ဘွတ်…..ဖွတ်…..ဘွတ်……ဗြွတ်……..”

“ အမလေး…. အီး… ဟင့်… အား….. ရှီး… ကျွတ်…. ဆောင့်… ဆောင့်…. အား…. ပြီးတော့မှာ…. ဆောင့်…. ဆောင့်….. အ…. အား…”

အဲဒီ အထာကို သိနေတော့ လီးကို တဆုံးထိ ဆွဲဆွဲထုတ် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်ပြီး မိန်းအဖုတ်ထဲ လရည်တွေ တဖြီးဖြီးနေအောင် ပန်းထည့်လိုက်ပါတော့တယ်။

 မိန်းမကို ခဏဖက်ထားရင် မိန်းမကိုယ်ပေါ်ကနေ ဘေးကို လှိမ်းချလိုက်တော့ သမီးနဲ့ အမေကြားမှာ ရောက်သွားပါတယ်။ မိန်းမလဲ ဘေး တဖက်ကို စောင်းပြီး လှည့်အိပ်သွားပါတယ်။

ကိုဘမြင့်လည်း နောက်ကနေ အသာအယာ ခွထားပေးလိုက်ပါတယ်။ မိန်းမနားနား ကပ်ပြီး

“ ကောင်းလိုက်တာ မိန်းမရယ်”

လို့ တိုးတိုးလေးပြောပြီး ပက်လက်လှန် အိပ်လိုက်တော့တယ်။

ဘေးက အိပ်နေတဲ့ သမီးဆီ ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ ခုထိ ထမိန်က ပေါင်းရင်ထိ လန်နေတုန်း။ ကိုဘမြင့်လဲ သမီးဖက် စောင်းလိုက်ပြီး သမီးရဲ့ အဖုတ်ပေါ် လက်အုပ်လိုက်ပြီး ပွတ်ပေးလိုက်မိတယ်။ 

စောက်ဖုတ် ဖောင်းဖောင်းလေးမှာ အမွှေးနုလေးတွေနဲ့ ထိတွေ့တဲ့ အရသာရယ်၊ အကွဲကြောင်းလေးသာ ထင်းရှားသေးပြီး စိနေတဲ့ စောက်ဖုတ်လေးရဲ့ အိတင်းတင်း အရသာလေးကြောင့် ခုနကပဲ တချီပြီးထားတဲ့ လီးက ပြန်ထောင်လာပါတယ်။ 

သမီးရဲ့ စောက်ဖုတ် အကွဲကြောင်းထိပ်က သိပ်မသိသာ မထင်ရှားသေးတဲ့ အစိလေးကို ဖြေးဖြေးလေး ပွတ်ပေးလိုက်တော့ အရည်လေးတွေ စိမ့်နေတာ သိလိုက်ရတယ်။ ကိုဘမြင့်လည်း အပျိုစင်လေးရဲ့ စောက်ရည်ကို လက်ကလေးနဲ့ ယူပြီး နှာခေါင်း၀ကို တေ့ရှုမိပါတယ်။

ညှီနံ့သင်းသင်းလေး ရလာလို့ ပေါင်ကြားက လီးက ပိုတောင်လာပါတယ်။

ဒါနဲ့ သမီး အဖုတ်ပေါ် လက်နဲ့ အကွဲကြောင်းတလျှောက် ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး ပွတ်ပေးလိုက်တော့ အီး အင်း ဆိုတဲ့ အသံလေးနဲ့ အတူ လှုပ်ရှားလာတော့ ကိုဘမြင့်လဲ လက်ကို ကပြာကယာ ပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး မိန်းမဘက်လှည့်ကာ ငြိမ်နေလိုက်ပါတယ်။

စိတ်ထဲမှာလည်း သမီးသိသွားပြီလားလို့ ထင်ရင်း  ခန္ဓာကိုယ်လဲ တုန်လာပါတယ်။ သိပ်မကြာပါဘူး။ သမီးဆီက အသက်ရှုသံ ပုံမှန်ပြန်ထွက်လာတာ ကြားရပါတယ်။

ဒီတော့မှ သမီးဘက် ပြန်လှည့်ကြည့်တော့ သမီးက သူ့ကိုကျောပေးပြီး တဖက်ကို ကွေးကွေးလေး ကွေးအိပ်နေပါတယ်။ ပုစွန်တုတ်ကွေး ပုံစံလေးပေါ့။ အပေါ်ဖက် ပေါင်လေးတဖက်က ခြေလှမ်းဟန်လေး ဖြစ်နေတော့ စောက်ဖုတ် ဖောင်းဖောင်းလေးက နောက်ကို ပြူးထွက်နေပါတယ်။ ထမိန်ကလဲ ခါးထိ လန်တက်နေတာမို့မြင်ကွင်းက ရှင်းနေပါတယ်။ ကိုဘမြင့်လည်း လီးက အရမ်း တောင်နေတာမို့ သမီးဖင်နား အသားကပ်ပြီး အပေါ်တင်ပါး အိအိးလေးကို ဟ ကြည့်တော့ စအိုပေါက် နီနီစူစူလေးပါ မြင်လိုက်ရပါတယ်။ 

ခုနေ လိုးလိုက်ရရင် လို့ စိတ်ရိုင်းတွေ ဝင်လာပေမယ့် မဖြစ်သင့်မှန်း အသိစိတ်က ဝင်ပါတယ်။ အနေအထားက ပထမဆုံး ဖင်လိုးဖို့ အသင့်တော်ဆုံး အနေအထား။ ဖင်စလိုးရင် ခုလို ကွေးကွေးလေးက စအိုကြွတ်သားတွေ အလျော့ဆုံး အခြအနေပါ။

ကိုဘမြင့်လီးကလဲ အစွမ်းကုန်ကုန်တောင်နေတော့ လီးထိပ်က အရည်ကြည်လေးတွေ စို့နေပါပြီ ။ ဒါနဲ့ ပါးစပ်ထဲက တံတွေးကို ယူပြီး လီးဒစ်ကို ရွဲနေအောင် စွတ်ပြီး သမီးရဲ့ တင်ပါးအိအိလေးကြား စအိုပေါက်ရှိရာကို မှန်းပြီး တေ့လိုက်ပါတယ်။ 

စအိုပေါက်လေးကို အဖုတ်ဖက်က ခုနလေးတင်ကမှ စိမ့်ထားတဲ့ စောက်ရည်လေးနဲ့ အတူ အသာလေး ပွတ်ပြီး စအိုပေါက်လေးထဲ ဖိလိုက်တော့ လီးဒစ်က တင်းကနဲ့ စပါးလုံးတထောက်စာလေးလောက် ဝင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။

စိတ်ထဲကလဲ သမီးနိုးသွားမှာစိုးလို့ သမီးရဲ့ အသက်ရှုသံ မှန် မမှန်ကိုလဲ နားစွင့်ထားရပါသေးတယ်။ မိန်းမဆီကတော့ တခွီး ခွီး တခေါခေါနဲ့ ဟောက်သံပင်ကြားနေရပါပြီ။ 

လီးဒစ်က သမီးတင်ပါးကြားမှာ တင်းတင်းလေး ညှပ်နေတာက ခံစားလို့ အရမ်းကောင်းပါတယ်။ မိန်းမ ထားရီကို ဖင်ခဏခဏ လိုးဖူးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အပျိုနုနု တင်ပါးလေးထဲ လီးတေ့ထားရတာ က ပိုအရသာရှိတယ်လို့ ခံစားရပါတယ်။ 

ကိုဘမြင့်လဲ အားနဲနဲထည့်ပြီး အပေါ်ဖက်တင်ပါးလေးကို အသာမ ပြီး ဖိလိုက်တော့  ဗြိ ဆိုတဲ့ အသံနဲ့ အတူ သမီးဆီက အီး ကနဲ့ အသံထွက်လာလို့ လီးကို ကပျာကယာ ထုတ်ပြီး ခပ်ခွါခွါ လေး ပြန်ငြိမ်နေလိုက်ရပါတယ်။

သမီးဖင်ပေါက်လေးထဲ ဒစ်ဖူးထိပ်လေး စပါးလုံး ၂ လုံးစာလောက် ဝင်သွားသလားတော့ မသိ ။

သမီးကလဲ သူ့ဖင်ကြားထဲ လက်နဲ့ ပြန်စမ်းရင် ထမိန်ပြန်ဖုံးကာ ပြန်အိပ်သွားပါတယ်။  သိပ်မကြာပါဘူး ။ ဟောက်သံလေးများပါ ပြန်ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

..........................................

ကိုဘမြင့်လဲ လီးတောင်တာ မကျသေးတာမို့ မိန်းမဘက် ပြန်လှည့် ခွလိုက်ပြီး မိန်းမထမိန်ကို လှန်တင် လိုက်တယ်။ တဖက်ကို စောင်းအိပ်နေတဲ့ မိန်းမတင်ပါးကို ခွရင်း အပေါ်ဖက်က ပေါင်တန်ကို ခြေလှမ်းဟန် ပြင်လိုက်တော့ စောက်ဖုတ်ကြီးရော ဖင်ပေါက်စုတုတုလေးရော တင်ပါးကြားကနေ ပြူးထွက်လာပါတော့တယ်။

အဲဒီနောက် လီးကို တံတွေးတွေနဲ့ စွတ်ပြီး ချောနေအောင်လုပ်ပြီး ထားရီ ရဲ့ ဖင်ပေါက်မှာ တေ့ကာ ဖိလိုးသွင်းလိုက်တော့ ဗျီ ကနဲ့ အသံနဲ့အတူ ဒစ်ခေါင်းတစ်ခုလုံး ဝင်သွားပါတော့တယ်။ ထားရီကလဲ အီး ကနဲ့ အသံထွက်လာပြီး

“ ဟင်း ကိုနော် ဒီည ဘာဖြစ်နေတာလဲ ၂ ခါရှိပြီ ”

ကျတော်လဲ ဝင်လက်စ ဒစ်ခေါင်းကိုပဲ စိမ်ထားရင် ထားရီရဲ့အဖုတ်ကို နှိုက်ရင်း ဆွပေးနေတယ်။

ထားရီကို ဖင်လိုးစက အတော်စည်းရုံးထားရတာ ။ ထားရီက တရုတ်မ ပီပီ အစားအသောက် ပက်စက်တယ်။ အစားအသောက် ကြမ်းတော့ အယိုပါ ကြမ်းတယ်။ အိမ်သာ တက်ရင် တဘူဘူ တ ဗြီဗြီ တဗွက်ဗွက်နဲ့။ ဒီတော့ အသက် ၃၅ ကျော်ကျော်မှာပဲ ခါးတုတ်ပြီး ဝတဲ့ဖက် ရောက်လာပြီ။ မကြာခင် ဆိုဒ်ပျက်တော့မယ်။ အစားနည်းပြီး ဝမ်းချုပ်တက်သူတွေက ဖင်လိုးရ ခက်ပါတယ်။

ထားရီကတော့ အစားကြမ်း အယိုကြမ်း။ ဖင်လိုးရ လွယ်တဲ့ အမျိုးအစားမျိုးထဲ ပါပါတယ်။ ဖင်လိုးစပဲ နဲနဲ အခက်အခဲ ၡိတာ။ ဒါတောင် အစက လီးကို တဝက်လောက်နဲ့ ပဲ လိုးခွင့်ရတာ။ လီးကလဲ ၆ လက်မကျော်၊လုံးပတ် က သွားတိုက်ဆေးဗူးကြီးအရွယ်လောက်ဆိုတော့ ၂ လလောက်ကြာမှ အဆုံးထိ လိုးခွင့်ရတာ။ ခုတော့ ဘယ်လိုလိုးလိုး ထားရီခံနိုင်သွားပါပြီ။

ဒါပေမယ့် ဖင်ဆိုတာ သဘာဝ မဟုတ်တော့ တပါတ် တစ်ခါလောက်ပဲ ကောင်းတယ်။ 

ခုလဲ တဝက်လောက်လေး ထည့်ပြီး အဖုတ်ကို ကလိ နေတော့ ထားရီဖင်ဝက တင်းကနဲ တင်းကနဲ့ ပြန်ပြန်ညှစ်လာတော့ ကိုဘမြင့်လည်း လီးကို အဆုံးထိ လိုးသွင်းလိုက်တယ်။ 

“  ဗြစ် ပတစ် ဗြစ် ”

လီးကြီးဟာ စအိုရဲ့နံရံတွေကို ကြပ်ကြပ်တည်းတည်း ပွတ်တိုက်ကာ တဆုံးထိ ဝင်သွားတော့တယ်။ လမွှေးတွေနဲ့ တင်ပါးထိသွားတဲ့ အတွေကြောင့် တဆုံးထိ ဝင်သွားမှန်းသိတော့ အသာလေး ငြိမ်ပြီး ထားးရီရဲ့ တင်ပါးတွေကို ပွတ်ပေးရင်း တဝတ်လောက် ပြန်ဆွဲထုတ် ပြီး ပြန်ဖိဆောင့်လိုးတော့တယ်။

စွိ…. စွပ်…. ပြွိ… ပြွတ်…. စွပ် စွပ် 

“ ဘွတ်… ဘွတ်…. ဘွတ်…. ဖွတ်….. ပလပ်….. ဖွတ်……”

“ အင်း…. ဟင်း…..…. အင့်… အ…. အား…. ရှီး….. ကျွတ်…. ကျွတ်….”

လီးဝင်သံ တင်ပါးနဲ့ ပေါင်တန် ရိုက်သံတွေ တဖက် ဖက် တဗွက်ဗွက်နဲ့ ညံ့လာတယ်။ တစောင်လေး လိုးနေရာက ခါးကို နဲနဲကိုင်းပြီး ထားရီရဲ့ တင်ပါးပေါ် ထပ်လိုက်ပြီး လိုးပါတော့တယ်။

၂ ချီမြောက်ဖြစ်လို့ အချက် ၄၀ လောက် လိုးနေတာတောင့် လရည်က မထွက်နိုင်သေးဘူး။

“ ဘွတ်…..ဖွတ်…..ဘွတ်……ဗြွတ်……..”

“ ဖွပ်…ဖွတ်….ဖွပ်…ဖွတ်….ဖွပ်…ဖွတ်….”

“ ဖတ်…ဘတ်…ဖတ်…ဘတ် ”

ဆက်တိုက် အားထည့် လိုးဆောင့်နေရင်း အသံတွေ မြည်လွန်းနေတာကြောင့် သမီး ဖက် လှည့်လိုက်တော့ ..ဟိုက် သမီးက နိုးနေပြီး သူ့မျက်လုံးကလဲ တဖွပ် ဖွပ် နဲ့ ဝင်ထွက်နေတဲ့ ကျုုပ်လီးနဲ့ ထားရီရဲ့ ဖင်ပေါက်ကို  မျက်တောင်မခတ်ဘဲ အာရုံစိုက်ကြည့်နေတာဗျ။

အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ သမီး စိတ်ထဲ ဘယ်လိုဖြစ်နေမလဲ စဉ်းစားသာကြည့်။ ထားရီရဲ့ ဖင်ပေါက်ထဲ ဝင်တိုင်းထွက်တိုင်း ဖင်စအိုဝရဲ့ နှုတ်ခမ်းသားတွေ လီးနဲ့ လိပ်ပါလာတွေပါ မြင်နေရမှာပေါ့။ နေ့ခင်းဖက် မြင်မြင် ထင်ထင် ဖင်လိုးရင် ကိုဘမြင့်က အဲဒီမြင်ကွင်းကို မျက်စိအရသာ ခံကြည့်သေးတာ ဆိုတော့ သိနေတာပေါ့။ ညဦးပိုင်း ဖင်လိုးရင် ကိစ္စမရှိပေမယ့် မနက်ဖက်ဆို ထားရီဖင်ပေါက်က ဝါဝါရည်တွေပါ ထွက်တက်တော့ ဖင်ဝမှာ ဝါဝါ အမြုပ်တွေထနေတာကို သမီးမြင်နေရမှာ အသေအချာပဲ။

ကိုဘမြင့်လဲ ဖင်လိုးလက်စ ဇိမ်တွေ့နေတာမို့ သမီးကြည့်လဲ ကြည့်ချင် ကြည့်ပစေတော့ လို့ စိတ်ထဲထားပြီး လိုးစရာရှိတာ ဆက်လိုးနေတော့တယ်။

နောက်တော့ စိတ်ကူးရတာနဲ့ သမီးကို အနားထိ လာကြည့်ဖို့ လက်ဟန်ပြလိုက်တော့ သမီးလည်း အနားထိတိုးလာပြီး လီးနဲ့ဖင်ပေါက် အဝင်အထွက်ကို တအံ့တသြ မမှိတ် မသုန်ကြည့်နေတယ်။  သမီးကြည့်နေမှန်းသိတော့ လိုးနေရတာလဲ ပိုအရသာရှိလာပြီး 

စွိ…. စွပ်…. ပြွိ… ပြွတ်…. စွပ် စွပ် 

“ ဘွတ်… ဘွတ်…. ဘွတ်…. ဖွတ်….. ပလပ်….. ဖွတ်……”

“ ဘွတ်…..ဖွတ်…..ဘွတ်……ဗြွတ်……..”

“ ဖွပ်…ဖွတ်….ဖွပ်…ဖွတ်….ဖွပ်…ဖွတ်….”

“ ဖတ်…ဘတ်…ဖတ်…ဘတ် ”

ခပ်သွက်သွက် ဆက်တိုက် ဆောင့်ဆောင့် လိုးပစ်တယ်။

“ ဘွတ်…..ဖွတ်…..ဘွတ်……ဗြွတ်……..”

ထားရီ ဆီကလဲ 

“ အမလေး…. အီး… ဟင့်… အား….. ရှီး… ကျွတ်…. ဆောင့်… ဆောင့်…. အား…. ပြီးတော့မှာ…. ဆောင့်…. ဆောင့်….. အ…. အား…”

ဖင်လိုးခံရင်း စောက်ဖုတ်ကနေ ထားရီ အရမ်းကောင်းလာပြီး နောက်တချီ ပြီးတော့မယ် ဆိုတာ သိတော့ အချက် ၂၀ လောက်ထပ်ဆောင့်ပြီး ထားရီဖင်ပေါက်ထဲ သုတ်ရေတွေ ပန်းထည့်လိုက်တော့တယ်။

ဖင်ဆိုတာ အဖုတ်လို မဟုတ်တော့ သုတ်ရည်တွေရော ဖင်ထဲက ဝါကျင့်ကျင့် အရည်တွေပါ ဖင်ဝက လျှံပြီး စီးကျလာတယ်။

ကိုဘမြင့်လဲ လီးကိုဆွဲမထုတ်ဘဲ စွပ်လျက်စိမ်ထားရင်း ဖင်ပေါက်ထဲ လီးပျော့သွားတော့မှ ပလွတ် ကနဲ့ ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။ အဲဒီချိန်ထိ သမီးကလည်း စိတ်ဝင်တစားကြည့်နေတုန်းပဲ။

ကိုဘမြင့်လဲ ပုဆိုးယူပြီး ပေနေတဲ့လီးကိုရော ထားရီရဲ့ ဖင်ပေါက်ကိုရော တယုတယ သုတ်ပေးပြီး သမီးဖက်လှည့်ကာ မျက်စိလေးမှိတ်ပြပြီး သမီးရဲ့ ကို ဖက်ပြီး နှုတ်ခမ်းလေးကို စုတ်ယူလိုက်တယ်။

...............................................................................................................

အဲဒီနောက် သမီးဖြစ်သူက သူ့အမေလစ်တိုင်း အဖေဖြစ်သူ ကိုဘမြင့်နောက်ကနေ သိုင်းဖက်ကာ ပွတ်ကာသပ်ကာ နေတက်လာပါတော့တယ်။ တခါတရံ ကိုဘမြင့်ရဲ့ နောက်ကနေ ခါးကိုဖက်ကာ ပေါင်ကြားထဲကို လက်လျှိုပြီး လာလာဆုပ်ကိုင်တက်ပါတော့တယ်။ 




.......................................⭐⭐⭐⭐⭐........................................

ပြီးပါပြီ။


သမီးနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်း ဘောပြားမလေး (စ/ဆုံး)

သမီးနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်း ဘောပြားမလေး (စ/ဆုံး)

ရေးသားသူ - အမည်မသိ

အင်းစက်ဇာတ်လမ်း ဖြစ်ပါသည်။

ကျုပ် သမီး သူ့သူငယ်ချင်းနဲ့အတူ ခြံထဲ ကားမောင်းဝင်လာတာကို ကျုပ် အိမ်ဝရန်တာကနေ ရပ်ကြည့်နေမိတယ်။ သမီးပြောခဲ့ဘူးတာကတော့ သူ့သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဒီကောင်မလေးက သူ့အိမ်က နယ်မှာတဲ့၊ ပြီးခဲ့တဲ့ ၂ လ ၃ လလောက်တုန်းက သူ့မိဘ နှစ်ယောက်လုံးကား မတော်တဆမှု ဖြစ်ပြီး ဆုံးပါးသွားကြတယ်တဲ့၊ တခြားမှီခိုစရာ ဆွေမျိုးသားချင်းရင်းချာကလဲမရှိဘူးတဲ့၊ ဒါကြောင့် သူနဲ့ အတော်လေးရင်းနှီးတဲ့သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ကျုပ်သမီးဆီမှာ ခဏအတူခိုလှုံနေထိုင်ခွင့် တောင်းတယ်။ 

လောလောဆယ် သူ့ခမြာမှာလဲ ငွေကြေးက မလုံလောက်ရှာတော့ အဆောင်လေး အခန်းလေးငှားနေဖို့တောင် မတတ်နိုင်ရှာဘူး။ အလုပ်တစ်ဘက်နဲ့ ကျောင်းတက်နိုင်ဖို့ ကျောင်းချိန်ပြင်ပ အလုပ်တစ်ခု ကြိုးစားရှာနေတယ်တဲ့။ ကျောင်းစရိတ်နဲ့ အသုံးစရိတ်တွေ အတွက် ငွေလိုတယ်လေ။ 

ကျုပ်သမီးလေးနာမည်က ချယ်ရီတဲ့၊ အသက်က ၁၉ နှစ်၊ အလှပန်းတွေ အစွမ်းကုန်ဖူးပွင့်တဲ့ အရွယ်ပေါ့၊ သမီးက ကားကို အိမ်ရှေ့ရပ်ပြီး ၂ ယောက်သား အိမ်ထဲ လျှောက်ဝင်လာခဲ့ရင်းနဲ့.. 

“ မင်္ဂလာပါ..အမယ်.. ပါ့ပါးက ဒီနေ့စောလှချည်လား..? အသေးလေးတွေ ထွက်မရှာတော့ဘူးလား…” 

ကြည့်..ကြည့်..သမီးလိမ္မာ မရွှေချောက သူငယ်ချင်းရှေ့မှာ အဖေကို လာဒေါက်ဖြုတ်နေတယ်၊ ဟုတ်တယ်လေ၊ ခါတိုင်း ကျုပ်က အိမ်သိပ်ကပ်တာမှ မဟုတ်ပဲ၊ ခု အိမ်အရင်ရောက်နေတာကိုပဲ အထူးအဆန်းကြီးလိုလို.. ။

“ ဟ..ငါ့သမီးက အရွယ်နဲ့ မလိုက်အောင် အတော်အတွေးအခေါ်တွေ အတော်မြင့်နေပါလားကွ၊ ပါးအိမ်ပြန်နောက်ကျတိုင်း ချော်တောငေါ့ပြီး လျှောက်တွေးမနေနဲ့၊ အခုလဲ သမီးတို့ကို စောင့်နေရုံ သက်သက်ပဲ.. ထင်ရာလျှောက်ပြောနေရင် တကယ်ပဲ မေမေလေး အသစ်ရှာလာပေးခဲ့ရမလား..”

“ နောက်တာပါ ပါးရဲ့..ဒီမှာ သမီးပြောဘူးတဲ့ သူငယ်ချင်းလေ.. ချိုချိုထွန်း..တဲ့..သမီးတို့ ကတော့ ထွန်း လို့ပဲခေါ်ကြတယ်။

" ဟဲ့..ထွန်း..ဒါ က ငါ့ ပါပါး ဦးရဲဝင်းအောင်..လေ” 

သမီးက သူ့သူငယ်ချင်းဟု ထွန်းဆိုတဲ့ ခလေးမလေးကို ကျုပ်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးတယ်။ 

“ မင်္ဂလာပါ အန်ကယ်..”

“ အေးကွယ်..မင်္ဂလာပါသမီး..” 

ထွန်းက ကျုပ်ကိုပြုံးပြီး တလေးတစား နှုတ်ဆက်တယ်။ ခလေးမ ကကြည့်ရတာ ချောချောသန့်သန့်လေးပဲ၊ အဲ..ဒါပေမယ့် ဆံတို ဘိုကေနဲ့ ယောက်ျားလေး ဒီဇိုင်း၊ ကြည့်ရတာ တွမ်ဘွိုင်း (ကျုပ်တို့အခေါ် )၊ အခုခေတ်အခေါ်တော့ ဘာတဲ့..အဲ..ဘောပြားဆိုလား..ပုံစံကြည့်ရုံနဲ့ အဲဒါဖြစ်ဖို့ ကျိန်းသေနေပြီ။ မြန်မာလိုဆို ယောက်ျားလျာပေါ့..။ ကျုပ်က အတွေးလွန်ရင်း သေချာအာရုံစိုက်ကြည့်နေမိသလို ဖြစ်နေတော့ သမီးချယ်ရီက… 

“ ပါ့ပါး…အမယ်..သမီး သူငယ်ချင်းကို ဘယ်လိုကြီး ကြည့်နေတာလဲလို့… သူငယ်ချင်းက ငတိုငရှို မဟုတ်ပါဘူး” 

“ ဟာ..အေးးး ဆောရီး..ဆောရီး၊ သမီးကလဲကွာ..၊ ပါပါးက နဲနဲ အတွေးလွန်သွားလို့ပါ၊ အမှတ်တမဲ့မို့… ကဲ..ကဲ..အေးအေးဆေးဆေး လွတ်လွတ်လပ်လပ်သာ နေကြပေတော့၊ ကိုယ့်အိမ်လို့သာ သဘောထား…ကြားလား..ထွန်း..”

“ ကျေးဇူးပါခမြ..အဲအဲ..ကျေးဇူးပါရှင့် အန်ကယ်လ်” 

“ အဲ…အေးပါကွာ..ခမြလဲခမြ ပေါ့..၊ ပါးအတွက်ကတော့ အရေးမကြီးပါဘူး၊ အဆင်ပြေသလို၊ သက်သာသလိုသာပြောပါ..ပါးကတော့ အေးဆေးပါ၊ ကဲသမီးတို့ ပစ္စည်းတွေ အပေါ်တင်ပြီး ချယ်ရီ့ အခန်းမှာပဲ နေရာချလိုက်ပေါ့၊ ပြီးမှဆင်းလာပြီးထမင်းစားကြ”

“ ဟုတ်..ပါ့ပါ…”

ဒီလိုနဲ့ ထွန်းဆိုတဲ့ ကောင်မလေး ကျုပ်တို့အိမ်လာနေတာ ၂လလောက်တောင်ရှိလာခဲ့ပြီ။ ကျုပ်အမြင်တော့ ဒီကလေး၂ယောက်ကြည့်ရတာ ဒီဇိုင်းက တစ်နေ့တစ်ခြား သမီးရည်းစား ပုံစံမျိုး ပိုပိုပေါက်လာသလိုပဲ။ 

ကျုပ် အကြောင်းပြောရရင်ဖြင့် ကျုပ်မိန်းမက ဆုံးသွားရှာတာ ၃ နှစ် ၄ နှစ်လောက်ရှိပြီဗျာ။ မိန်းမကျုပ်တို့ကိုထားသွားပြီးထဲ့နောက် ကျုပ်ကလဲ စီးပွားတစ်ဘက်နဲ့ သမီးမိန်းကလေးကို အနီးကပ် စောင့်ရှောက်ထိမ်းကွပ်ပေးဖို့ အချိန်ကလဲမရှိတာနဲ့၊ သူ့အမေဘက်က အဖွားကကြည့်ပေးထားလို့၊ အဖွားအိမ် ပြောင်းပြီး နေနေရတယ်။

အခု ၁၀ တန်းအောင်လို့ တက္ကသိုလ်တက်ရတော့မှပဲ၊ ရန်ကုန်ပြန်ပြီး ကျုပ်နဲ့ အတူ အိမ်လာပြန်နေဖြစ်တော့တယ်လေ။ ဒီမှာက သမီးရဲ့ ပညာရေးနဲ့ အသွားအလာက ပိုပြီးအဆင်ပြေတယ် မဟုတ်လား။ ကျုပ်က..ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရရင် လိင်စိတ်ပြင်းသူ၊ လွယ်လွယ်ဆိုကြပါစို့ ၊ ဆက်စ်ကိစ္စတွေမှာ ထန်တတ်တဲ့ ယောက်ျားစားမျိုးပေါ့၊ ပြီးတော့ မုဆိုးဖိုဖြစ်ခဲ့တာ နှစ်အတော်ကြာပြီ။ 

နောက်အိမ်ထောင်ပြုဖို့တော့ စိတ်ကူးမရှိသေးဘူး၊ ဒီကိစ္စတစ်ခုထဲနဲ့ လောပြီး နောက်မိန်းမယူ၊ အပြီးအပိုင်အချည် မခံနိုင်သေးဘူးလေ၊ စိတ်တိုင်းကျလက်တွဲ ဖော်မတွေ့တာလဲ ပါတာပေါ့၊ သမီး အိမ်ပြန်လာမနေခင်တုန်းက နဲနဲပါးပါးတော့ အပြင်ထွက်ကဲသဗျ။ 

အဲ..သမီးပြန်လာနေတော့ အနေအထိုင်ဆင်ခြင်ရတယ်၊ သမီးကိုလဲ ပူပင်လို့ကောင်းကောင်းထိမ်းကွပ်၊ ကိုယ်လဲထွက် မကဲဖြစ်တော့ဘူး။ ကိုယ်စိတ်ပါသလို လျှောက်လုပ်နေရင်၊ သမီးသိသွားရင် သူ့ကို အုပ်ထိမ်းရတာ နဲနဲအဖုအထစ်ရှိမယ်လေ။ 

ဒါတောင် သမီးက အဖေအလုပ်ကိစ္စနဲ့ အိမ်ပြန်နောက်ကျတာကိုပဲ အကျကောက်ပြီးရိတိတိနဲ့၊ စောစောပိုင်းက ခင်ဗျားတို့ ဖတ်ခဲ့သလိုမျိုးပေါ့၊ အသေးလေးတွေ သွားမရှာဘူးလားဘာလားနဲ့၊ အဖေကို ပြောပုံက..ကြည့်..။ အေးလေ..သူလဲ ငယ်တော့တာမှမဟုတ်ပဲ၊ အဖေ့ဘက်ကို စဉ်းစားပေးပြီး၊ ဖြစ်နိုင်တာတွေ တွေးခေါ်မိတာလဲရှိမှာပေါ့။ အဲဒီလို ဆင်ဆင်ခြင်ခြင်နေရတော့ ကျုပ်မလဲ နဲနဲတော့ပြတ်လပ်သလို ဖြစ်နေပြီး ဆာနေပြီပေါ့ဗျာ။

ဒီတော့လဲ ညအိပ်ရာဝင် လူခြေတိတ်မှာ ဂွင်းကလေးနဲ့ ၂ပါးသွားရတော့တာပေါ့၊ ဒါပဲရှိတာပဲ။ ဟော…အခုတော့ တစ်အိမ်ထဲမှ ာခုလို အပျိုမဒမ်းလေးတွေက နီးနီးကပ်ကပ် လာနေနေတော့ ပိုဆိုးတာပေါ့ဗျာ။ ကျုပ်ပြောတဲ့အထဲ ကျုပ်သမီးပါ ပါသဗျ၊ သမီးချယ်ရီ သူ့အဖွားဆီစပြီးသွားနေတုန်းက အပျိုတောင် ကောင်းကောင်း မဖြစ်သေးဘူး၊ ကလေးရှိသေးတာ။ အခုပြန်ရောက်လာတော့ အတောင်အလက် စုံစုံလင်လင် ကြွကြွရွရွနဲ့…။

စောစောက ပြောသလို၊ အိမ်ကဟာမလေး ၂ကောင်က ကြည့်ရင်းကြည့်ရင်း အနေအထိုင်က၊ သမီးရည်းစားပုံ ပိုပိုပေါက်လာတယ်၊ အိမ်မှာနေတော့လဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေကြလေတော့ အဝတ်အစားက အစ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သက်သက်သာသာ ဝတ်ကြတယ်။ ရာသီဥတုကလဲ ပူတော့၊ တီရှပ်လည်ဟိုက်တို့၊ မိန်းမဝတ်စွပ်ကျယ်လက်ပြတ်တို့၊ တခါတလေ အတွင်းခံတောင် ခံမဝတ်ကြတော့ဘူး။ 

အောက်ပိုင်းကလဲ ဘောင်းဘီတို ပါးပါး၊ အဝကျယ်ပွပွကြီးတွေဝတ်ကြတော့ (လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင်လားတော့မသိ…) သူတို့ကလဲ အဖေ့ကို သိပ်ရှက်ကြောက်ကြတော့တာ မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်မှာတော့ မကြည့်ချင်မြင်ရက်သား၊ တစ်ခါကုန်းလိုက် နို့ဖိတ်ကျလိုက်….. တစ်ခါထိုင်လိုက်လျှာထုတ်ပြလိုက်….နဲ့….။ ကျုပ်လဲ ယောက်ျားတစ်ယောက်ပဲလေဗျာ။ မြင်တော့လဲ လီးကမနေနိုင် မထိုင်နိုင်တောင်လာရတော့တာပေါ့..၊ ကျုပ်မှာ ခဏခဏ ကြိတ်ကြိတ်ဂွင်းထုပြီး၊ ထထလာတဲ့ စိတ်တွေ ပြေလျော့အောင်ကြိုးစားနေရတယ်။ 

ကျုပ်စိတ်ထဲမှာလဲ ကျုပ်ရဲ့ အမူအရာတွေကို ချယ်ရီမက သိနေသလို၊ စူးစမ်း နေသလိုပဲလို့လဲ ခံစားနေရတယ်။ ဘယ်လိုလဲတော့ မသိဘူး၊ မသိစိတ်က နှိုးဆော်နေသလိုပေါ့..။ 

ဒီလိုနေလာရင်းနဲ့ပဲ၊ တစ်ညမှာပေါ့… အဲ့ဒီညက ကျုပ်လဲ အောက်ထပ်က အလုပ်စားပွဲမှာ အာရုံစိုက်လုပ်နေမိတာ အချိန်ကုန်လို့ ကုန်သွားမှန်းမသိလိုက်ဘူး။ 

ကျုပ်သတိထားမိလို့ အိပ်ရာဝင်တော့မယ်လုပ်မှ တော်တော်တောင် ညဉ့်နက်နေပြီပဲ။ ကျုပ်လဲ အိပ်ရာဝင်မှပါပဲလေဆိုပြီး၊ ကျုပ်အိပ်ခန်းကို သွားမလို့ အိမ်အပေါ်ထပ်တက်အလာ..၊ ကျုပ်သမီးချယ်ရီရဲ့ အခန်းကို ဖြတ်သွားရတာပေါ့..။ အဲဒီမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးလို့ ကျုပ်ထင်လိုက်တဲ့ အသံတိုးတိုးကြိတ်ကြိတ်လေးတွေကြားလိုက်ရတယ်ဗျ..။ 

“ ရှီးးးး ကျွတ်ကျွတ်… အမလေးကောင်းလိုက်တာ.. ငါ့ နို့ကို ခပ်ပြင်းပြင်းလေး စို့ပေးစမ်းပါ ထွန်းရယ်..စစ်..”

ကျုပ်အတော် စိတ်ဝင်စားသွားတယ်။ ဖြေးဖြေးချင်းခြေ ၃လှမ်းလောက် ပြန်ဆုတ်လာတော့ သမီးအခန်းတံခါးရှေ့ပြန်ရောက်လာတယ်။

ဟုတ်တယ်…အထဲမှာ ရှူးရှူး...အားအား အသံတွေ ကြားနေရတယ်၊ ကျုပ် တံခါးလက်ကိုင်ဖုကို အသာလေးစမ်းပြီးကြိတ်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့… 

“ ဟာ…လခွီး..တံခါး လော့ချမထားဘူးပဲ..” 

ကျုပ်ဒိတ်ကနဲ ဖြစ်ပြီးတိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိတယ်။ ကျုပ်ရင်တွေကလဲ တော်တော်ခုန်နေတယ်။ တံခါးကိုအသာတွန်းကြည့်တော့ တစ်ထွာလောက် ဟသွားတယ်၊ အခန်းထဲမှာက မီးပိတ်မထားဘူး။ အဲဒီတစ်ထွာလောက် ဟသွားတဲ့ တံခါးက အမြင်ထောင့်ကလဲ သမီးကုတင်မြင်ကွင်းကို ဒဲ့ပဲဗျို့..။ 

၂ ယောက်လုံး အဝတ်အစားမပါ ကိုယ်လုံးတီးတွေ ဖြစ်နေတဲ့ အပျိုမလေးတွေ ကုတက်ပေါ်မှာ လုံးထွေးဖက်နေကြတာဗျ။ ကျုပ်က ကိုယ့်သမီးပဲဆိုတော့ အရင်က ချယ်ရီ့ကို တကယ်သတိထားပြီး မကြည့်ခဲ့မိဖူးဘူး၊ ကျုပ်ပြောချင်တာ သဘောပေါက်ပါတယ်နော်။ 

ကိုယ့် သမီးငယ်လေးဆိုပြီး ခလေးကလေးလို မြင်တာဗျ၊ အရွယ်ရောက်ပြီးသား မိန်းမတစ်ယောက်လို၊ ဆော်တစ်ဗွေလို မြင်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ အခုတော့ဗျာ ကိုယ်လံးတီးလေး အဖွေးသားမြင်လိုက်ရတော့ ကျုပ်ဖြင့် မျက်စိတွေပြာသွားတာပဲ။ အခုတော့ ကျုပ်သမီးက အပျိုကြီးဖားဖား၊ ပြညိ့ပြည့်၀၀၊ တလုံးတခဲကြီး ဖြစ်နေပါပေါ့လား…။ နက်မှောင်နေတဲ့ ဆံပင်ရှည်လေးတွေက ဖြူဖွေးနေတဲ့ရင်အုံ၊ ပုခုံးသား၊ ကျောပြင်တွေပေါ်မှာ ဖြန့်ကြဲကျနေတာက ဆက်စီဆန်လှတယ်။

ဖြူဝင်းနေတဲ့ အသားရောင်၊ ပြည့်တင်းနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်း အသီးသီး၊ ဖောင်းအိလုံးဝန်းနေတဲ့ ရင်အုံနဲ့ နို့လေးတွေက ပက်လက်အိပ်နေတဲ့ အချိန်လေးမှာ ရင်ဘတ်ပေါ် အုန်းမှုတ်ခွက်ကလေး ၂ ခုမှောက်ထားသလိုပဲ..၊ ဗိုက်သားလေးတွေကျတော့ အဆီပြင်မတက်သေးတော့ ပါးပါးရှပ်ရှပ်လေးတွေဗျာ။ 

စောက်ဖုတ်ကလေးကျတော့ သူ့အသက်အရွယ်နဲ့ စာရင် အကြီးသားဗျ၊ လိပ်ကျောကုန်းလေးလို ခုံးခုံးဖောင်းဖောင်းလေးရယ်..။ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားတို့တွေ့ဖူးနေကျ အခွံမဲမဲ လိပ်ခုံးလေးမဟုတ်ဘူးနော်၊ အမွှေးနုနုပါးပါးလေးတွေပဲ ယှက်ဖုံးနေတော့ အသားရောင်ဝင်းဝင်း စောက်ဖုတ်အိအိလေးကို အတိုင်းသားထင်းထင်းကြီး မြင်နေရတော့၊ ကျုပ်လီးကငြိမ်ဝပ်ပိပြားမှု မရနိုင်တော့ဘူးပေါ့ဗျာ။

ထွန်းဆိုတဲ့ ဘောပြားလေးကလဲ အနိုင်မခံအရှုံးမပေးပဲဗျို့။ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းဖွံ့ဖြိုးပုံက သမီးချယ်ရီနဲ့နင်လားငါလားပဲ၊ သမီးနဲ့ဆို ဆံပင်ရှည်တာနဲ့ အတိုထားတာပဲကွာတယ်။ ယောက်ျားလျာလေးသာ ဆိုတယ်၊ ချွတ်လိုက်တော့လဲ ပြူးပြဲနေတာပဲဗျ…။ ထွန်းရဲ့ စောက်ဖုတ်ကျတော့ အမွှေးတွေ ထူပိန်းနေတာဗျ။

အမွှေးသန်တဲ့ အမျိုးနဲ့တူတာပဲ။ ဆီးစပ်တစ်ခုလုံး မဲထူနေလို့စောက်ဖုတ်သားကိုတောင် မမြင်ရဘူး။ ထွန်းကသမီးချယ်ရီရဲ့ နို့တွေကို လက်နှစ်ဘက်နဲ့ အားရပါးရညှစ်နယ်နေတယ်။ မာတောင်နေတဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကိုလဲ လက်ဖျားလေးတွေနဲ့ ဖိလိုက်ညှစ်လိုက်နဲ့ပေါ့။ စိတ်တွေ ထန်သထက်ထန်လာတာနဲ့အမျှ ထွန်းကပါးစပ်ဟပြီး ချယ်ရီရဲ့ နို့တွေကိုဖမ်းဟပ်ပြီး အငမ်းမရစို့တော့တာပဲဗျို့..။ ဘယ်ဘက်ကို စို့လိုက်၊ ညာဘက်ကိုစို့ လိုက်..။ 

“ အားးးးး အမလေး…ကောင်းလိုက်တာ ထွန်းရယ်..ရှီးးး စစ်” 

ထွန်းက ပါးစပ်ကို နို့အုံကဖြုတ်လိုက်ပြီး လျှာနဲ့တလွှားချင်း တစ်ကိုယ်လုံးကို လျက်ဆင်းလာခဲ့တာ ချက်အထိရောက်လာပြီ။ ထွန်းက ချက်တွင်းလေးကို န်ှိုက်ပြီး လျှာနဲ့ထိုးထိုးလျက်တော့ ချယ်ရီမှာ တွန့်ကနဲ..တွန့်ကနဲ..။ ထွန်းက လျှာကို လျက်ဆင်းလာတာ ဆီးခုံမွှေးပါးပါးလေးတွေဆီ ရောက်လာပြီ။ 

ထွန်းရဲ့ ညာလက်က ချယ်ရီရဲနို့တွေကို နယ်နေတုန်းပဲ၊ ဘယ်လက်ကတော့ စောက်ဖုတ်ဆီ ရွှေ့လာပြီးစောက်စိကို ချေနေပြီလေ။ အဲ့ဒီ အခိုက်အတန့်မှာ ကျုပ်လည်း တစ်ခုခုကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး တံခါးရွက်ကို ဖြေးဖြေးတွန်းဖွင့်လိုက်တယ်။ 

ပြီးတော့ ကိုယ်ကို တစောင်းလေးလျှိုပြီး အခန်းထဲ ဝင်လိုက်ပြီးတော့ အခန်းဝမှာပဲ အတော်ကြာငြိမ်ပြီးရပ်နေမိတယ်။ လူကသာ ငြိမ်နေတာ လီးကတော့ ပေါက်ကွဲ ထွက်မတတ်တောင်နေပြီ။ မိန်းကလေး ၂ ယောက်ကတော့ သူတို့ဇောနဲ့သူတို့မို့ အခန်းထဲမှ ာဧည့်သည် တစ်ယောက်ရောက်နေပြီး သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပျော်ရွှင်ဖို့ကြံနေတယ်ဆိုတာ မသိကြသေးဘူး။ ထွန်းက နေရာရွှေ့လိုက်ပြီး ဖင်ကို မြှောက်လို့ ဒူးထောက်တဲ့ ပိုဇေရှင်ပြောင်းလိုက်တယ်။

လက်နှစ်ဘက်နဲ့ ချယ်ရီရဲ့ တကောက်ကွေး တစ်ဖက်တစ်ချက်ကိုကိုင်ပြီး ဘေးကိုဖိလို့ ဖြဲချလိုက်တော့ ချယ်ရီရဲ့ စောက်ဖုတ်လေးက ဟဟလေးပြဲ ထွက်သွားတယ်။ ဒီတော့ စောက်ခေါင်းအတွင်းသား ပန်းရောင်ရင့်ရင့်လေးကို မြင်လိုက်ရတယ်။ 

စောက်ရေကြည်တွေ စိမ့်ထွက်လာနေပြီ ဖြစ်လို့ အခန်းမီးအလင်းရောင်နဲ့ လက်လက်ပြောင်နေတယ်လို့ ထင်ရတယ်။ ထွန်းက အရည်တွေရွှဲနေတဲ့ ချယ်ရီရဲ့စောက်ဖုတ်ဆီကို ကုန်းလို့မျက်နှာအပ်လိုက်ပြီး၊ လျှာကိုထုတ်လို့ စောက်ဖုတ်ဝ နှုတ်ခမ်းသားတွေရော၊ စောက်ခေါင်း အတွင်းသားတွေကိုပါ စိမ်ပြေနပြေလျက်တော့တယ်။ ပြီးတော့ စောက်စိလေးကို လျှာဖျားလေးနဲ့ မထိတထိထိုးပြီး ကလိပေးနေလိုက်တာ၊ ချယ်ရီရဲ့ ဖင်ကကုတင်နဲ့ မထိတော့ပဲ လေထဲမှာ ကြွတက်နေပြီး၊ ထွန်းရဲ့ လျှာကစားမှုကို တုန့်ပြန်ပေးနေတော့တာ။

“ အိုးးး ကောင်းလိုက်တာ၊ အရသာရှိလိုက်တာ..နော်..၊ စောက်ဖုတ်ရော...စောက်စိရောပဲ၊ ရှီးးး…အားးးး” 

သမီး ချယ်ရီကို ဘာဂျာကိုင်ပေးနေရင်နဲ့ ဘောပြားလေး ထွန်းတစ်ယောက်မှာလဲ ကြည့်ရတာ ကာမဆိပ်ဖီလင်တွေ အပြတ် တက်လာနေပုံရတယ်။ ကုန်းမှုတ်နေရင်းက သူ့ရဲ့ ဘယ်လက်နဲ့ သူ့စောက်ဖုတ်ကို ပြန်နှိုက်နေပြီး ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက်ပွတ်ဆွဲနေတာ၊ ကြည့်ရင်းနဲ့ စောက်ရေတွေက လက်ချောင်းတွေမှာ ပေပြီးစီးကျလာနေတယ်။ 

ကျုပ်မှာလဲ ဆက်ပြီး အောင့်မနေနိုင်တော့ဘူး၊ ကျုပ်ဝတ်ထားတဲ့ ညဝတ်အင်္ကျီကိုချွတ်၊ ဘောင်းဘီကိုလဲကြမ်းပေါ် ပုံချလိုက်တော့ မြင်းလီးအငယ်စားလောက်ရှိတဲ့ ကျုပ်လီးကြီးကဖြောင်းကနဲ ကန်ထွက်လာပြီး၊ ပုတ်သင်ညိုတစ်ကောင်လို ခေါင်းက ဆတ်ဆတ်..ဆတ်ဆတ်..နဲ့၊ ကျုပ်ရဲ့မျက်လုံးတွေကလဲ ကောင်မလေး ၂ ယောက်ရဲ့ စောက်ဖုတ်တွေကို စေ့စေ့ငုငု ကြည့်နေ၊ သုံးသပ်နေမိတယ်ဗျ။ 

ကျုပ် ညာလက်က လီးကိုသေချာဆုပ်ကိုင်ထားတယ်။ လီးအရေပြားကို ညှစ်ပြီးရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်နဲ့ တဖြတ်ဖြတ်ဆောင့်ပြီး ဂွင်းကိုင်ပေးနေလိုက်တာ လီးက အသားကုန်ဆိမ့်တက်လာတယ်။

အဲ့ဒီမှာပဲ ကျုပ်ကို ဆတ်ကနဲ လန့်သွားစေတာကတော့၊ ကျုပ်သမီးဖြစ်တဲ့ ချယ်ရီမကို နှာထန်ထန်နဲ့ အကြည့်လိုက်မိမှာ သမီးရဲ့ အကြည့်မျက်လုံးတစ်စုံက ကျုပ်လီးကို စိုက်ပြီး မက်မက်မောမော ကြည့်နေတာပါပဲ။ ချယ်ရီက အခန်းထဲမှာ ကျုပ်ရှိနေတာကို သိသွားပြီလေ။ ထွန်းကတော့ ကုန်းမှုတ်နေလို့ သိပုံမရသေးဘူး။ ချယ်ရီ့ ပါးစပ်က လှိုက်မောတုန်ရီစွာနဲ့ ညီးတွားနေတယ်။ 

“ အားးး အမယ်လေး ကောင်းလိုက်တာ၊ သေတော့မှာပဲ..၊ ဘယ်လိုကြီးမှန်း မသိဘူးးး…ရှီးးး အူးးးး..” 

အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ကျုပ်ကိုပိုပြီး ထိတ်လန့်သွားစေတာကတော့..ထွန်းရဲ့လက်ထဲက အရာပဲ..၊ ဘယ်နေရာကဘယ်လို ဆွဲထုတ်လာခဲ့တယ် မသိ၊ စောစောက မရှိပါဘူး..။ သူ့လက်ထဲမှာ ရာဘာဒီလ်ဒို လီးအတုကြီးတစ်ခု၊ ဆိုက်ကြီးက L ဆိုက် ခေါ်ရမလား ၊ အကြီးမှအကြီးကြီးပဲ။ ဘောပြားမ ထွန်းက လီးတုကြီးကို ကျုပ်သမီးစောက်ဖုတ်ဝကို တေ့ပြီး ဖြေးဖြေးချင်းထိုးသွင်းတော့တာ..။ 

“ အိုးးး… အမလေး..နာတယ်..နာတယ်..ထွန်း..အဲဒါဘာကြီးလဲ…၊ မကောင်းဘူးး မလုပ်ပါနဲ့..ဆွဲထုတ်လိုက်..ပြန်ထုတ်လိုက်ပါ..” 

“ ချယ်ရီကလဲကွာ..ဒီလ်ဒိုပါကွ၊ ခံလို့ ကောင်းပါတယ်။ ဒို့..ချယ်ရီ့ကို..ရာဘာလီးအတုနဲ့ လိုးပါရစေကွာ..နော်..၊ ဒို့ချယ်ရီ့ကို ချစ်တယ်။ ချယ်ရီတခြားသူတွေနဲ့ မချစ်ရဘူးနော်… ခဏလေး ကြိတ်ခံလိုက်ပါကွာ..တော်ကြာ မနာတော့ပါဘူး၊ ဒို့ကိုယ်တိုင်စမ်းကြည့်ပြီးပါပြီ..”

ထွန်းကပါးစပ်ကပြောရင်း၊ လက်ကလဲ ချယ်ရီရဲ့စောက်ပတ်ထဲ လီးတုကြီးကို ပိုလို့ခပ်ဖိဖိ ထိုးထည့်နေတယ်။ 

“ အိုးးး တအားနာတယ် ထွန်းရဲ့…ပြန်ထုတ်..ပြန်ထုတ်လိုက်တော့..၊ အောင်မလေး စောက်ဖုတ်ပြဲပါပြီ..၊ ပါး…ပါ့ပါး..သမီးကို ကယ်ပါဦးးးး….” 

ကျုပ်လဲ အဲ့သလို မြင်နေရတော့ ကြည့်မနေနိုင်တော့ဘူးဗျ၊ ဏှာစိတ်တွေက ပိုထန်လာသလို၊ တစ်ဘက်ကလဲ သမီးအော်နေတာ တွေ့ရတော့ ဒေါသတွေက ထွက်လာတယ်။ ကျုပ်သမီးနုနုထွတ်ထွတ်လေး၊ ရွှေပေါ်မြတင် မွေးလာတာ တစ်ခါမှ ဟုတ်တိပတ်တိ ပြင်းပြင်းထန်ထန်တောင် ရိုက်မဆုံးမခဲ့ဖူးဘူး..။

အခု မိရွှေထွန်းက ကျုပ်သမီးကို ဆက်စ်အတွက် အသုံးချ၊ စောက်ဖုတ် နာအောင်လာဖြဲတဲ့ အယောင်ဆောင် သူငယ်ချင်းပဲ…။ ကျုပ်ကုတင်နားကို ခြေလှမ်းကြဲကြဲနဲ့ လျှောက်သွားလိုက်တာ မိရွှေထွန်းနောက်ကို ဖျပ်ကနဲ ရောက်သွားတယ်။ 

ကျုပ်သမီးရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲ စိတ်ပါလက်ပါကုန်းပြီး ထိုးသွင်းနေလို့ နောက်ကိုပြူးထွက်နေတဲ့ အမွှေးထူထူနဲ့ ဒင်းရဲ့ စောက်ပတ်အဝကို ကျုပ်ရဲ့ မြင်းလီးအငယ်စားလောက်ဟာကြီးကို တေ့ပြီး လက်၂ဘက်က မိထွန်းရဲ့ဖင်ကြီး တဘက်တချက်ကိုကိုင်၊ နောက်ဘက်ကို အားနဲ့ဆွဲလိုက်ပြီး တပြိုင်ထဲမှာပဲ ကျုပ်ကလဲ ကော့ပြီးအားရပါးရ ခပ်ပြင်းပြင်းဆောင့်ထိုးလိုက်တာ၊ ကျုပ်ရဲ့ ဒစ်ကြီးက ဇိကနဲ..ဖျစ်ကနဲ..မြည်ပြီး ဝင်သွားပါလေရောဗျို့…၊ အဆုံးမဟုတ်ပေမယ့် တစ်ချီထဲနဲ့ တစ်ဝက်ကျော် ဝင်သွားတာ နဲတဲ့အားလားဗျာ..။ မိထွန်းတစ်ယောက် အင့်ကနဲကို နေသွားတာပဲ။ 

သူစောစောက သမီးကိုပြောနေသလို လီးအတုကြီးကို သူကိုယ်တိုင်စမ်းခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ ဒီလောက်ဝင်သွားတာအံ့သြစရာတော့ သိပ်မဟုတ်ဘူး၊ ကျုပ်ပစ္စည်းက မြင်းလီးအငယ်စားလောက်မို့လို့သာ၊ ဒီဟာမ တော်တော်ထိသွားတာ၊ တော်ရုံလီးဆို ဖြုံမယ့်ပုံမပေါ်..။ 

“ ဟင်..ဒါ ဘာလုပ်တာလဲဗျ..၊ အားးးးး အု..အစ်.. ကျနော့်ကို မလုပ်…မလုပ်ပါနဲ့ဗျာ..၊ ထုတ်ပေးပါ၊ ကျနော်နာတယ်ဗျ.. ” 

“ မင်းက ငါ့သမီးကိုကျတော့ ပြန်ထုတ်ပေးပါလို့ သေမတတ်တောင်းပန်တာတောင် ညှာတာဖို့ စိတ်မကူးပဲ ဆက်လုပ်တယ်လေ..၊ ဒီလို ဘယ်ရမလဲကွ..၊ ဒီတစ်ခါ မင်းအလှည့်ပဲ…၊ ဝဋ်ဆိုတာ လည်တတ်တယ် ကွ.."

ထွန်းက ဖင်ကိုခါပြီး ရုန်းဖို့၊ ရှောင်ဖို့ကြိုးစားတယ်၊ ကျုပ်ကတော့ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ လီးကို ကျွတ်လုနီးပါးအဖျားထိ ပြန်ဆွဲထုတ်လာပြီး၊ ထွန်းရဲ့ ဖင်ဆုံကြီးကိုလဲ နောက်ကို ပါနိုင်သမျှပါအောင်ဆွဲလိုက်တယ်။ ပြီးတော့မှ အားပါပါနဲ့ တစ်ချက်ထပ်ဆောင့်သွင်းလိုက်ပြန်တယ်။ တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် ထပ်ထပ်ပြီးဆောင့်ဆောင့်သွင်းလာတာ တဖြေးဖြေး မြန်လာတာနဲ့အမျှ ဘာနဲ့တူလာသလဲဆိုတော့ ကားအင်ဂျင်ထဲက ပစ်စတင်ကြီး ခုတ်နေသလိုပဲ..တဗြောင်းဗြောင်းနဲ့..။

“ အိုးးးး ကျနော့်ကို မလုပ်ပါနဲ့ဗျာ…နာတယ်..တော်ပါတော့…” 

အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကိုယ်လုံးတီးလေးနဲ့ ပက်လက်ကလေးဖြစ်နေတဲ့ သမီးချယ်ရီရဲ့မျက်နှာလေးကို ကျုပ်ကြည့်လိုက်မိတယ်။ ကျုပ်တို့ သားအဖ ၂ ယောက်မျက်လုံးချင်းဆိုင်မိပြီး အဓိပ္ပါယ်ပေါင်းများစွာပါတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ပေါ့။ 

သမီးရဲ့ ရာဂမျက်ဝန်းနဲ.အကြည့်တွေကြောင့် ကျုပ်ကိုယ်ထဲက သွေးတွေပိုဆူလာသလိုသလိုပဲ၊ စိတ်တွေလဲအသားကုန်ထန် တက်လာတာနဲ့ ထွန်းကို ဖင်ကုန်းပြီး ဆော်နေတဲ့ ဆောင့်ချက်တွေက မရပ်တော့ဘူး၊ မနားတမ်းပဲ..။ ယောင်္ကျားလျာမလေး ထွန်းရဲ့ ငြင်းဆန်ရုန်းကန်မှုတွေက တဖြေးဖြေး အားပျော့၊ လျော့ကျလာတာ သတိထားလိုက်မိတယ်ဗျ။

“ အားးး ကျွတ် ကျွတ်..ဟင်းးး ကောင်းပါပြီ..သဘောတူပါပြီဗျာ.. ထွန်းကို ကြိုက်သလိုသာ လုပ်ပါတော့…အားး အဟင့်..ပါပါးး..အင့်..အင့်..” 

ဘောပြားလေးလဲ တဖြေးဖြေးနဲ့ စိတ်ပါလက်ပါဖြစ်လာပုံရတယ်။ ကျုပ်ဆောင့်ချလိုက်တဲ့ အကြိမ်တိုင်းမှာ ဖင်ကြီးကို ကော့ကော့ပြီး နောက်ကို ပစ်ပစ်တင်ပေးနေတော့တာ။ ကျုပ်အထင် လီးအစစ်ရဲ့ အရသာ၊ ယောက်ျားဆိုတဲ့ အရသာကို..အခုမှ သိသွားပြီ ထင်တာပဲ။

“ အပါး..အပါး.. မြန်မြန်လေး..ပြင်းပြင်းလေး လုပ်ပေးပါ၊ ထွန်း..ထွန်း..မနာတော့ဘူး၊ ကောင်းတယ်၊ သိပ်ကောင်းတာပဲ..အိုးးးး… ထွန်း အရေတွေထွက်ကုန်ပြီ..ဟူးးး..အားးးး…” 

ထွန်းတစ်ယောက် ချယ်ရီ့အပေါ် မှောက်ရက်ကြီးကျသွားပြီး ချယ်ရီကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ကြီး ဖက်ထားတယ်။ ကျုပ်ကတော့ သူ့ဖင်ကြီးကို မလွှတ်သေးဘူး၊ အတင်းဆွဲ ထားတုန်းပဲ။ ပြီး…ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆက်ဆောင့်ပြီး လိုးပေးနေလိုက်တယ်။ ကျုပ်လဲ သိပ်မထိမ်းနိုင်တော့ဘူးဗျို့၊ ဘယ်လိုဖြစ်လို့လဲတော့ မသိဘူး…။ အခု ကျုပ်ကလိုးတော့သာ ထွန်းကို လိုးနေတာ၊ ကျုပ်ရဲ့မျက်လုံးတွေ၊ အကြည့်တွေ၊ စိတ်တွေကတော့ ကျုပ်ရဲ့သမီး ချယ်ရီဆီမှာလေ။ 

“ သမီးလေး..ချယ်ရီ..ချယ်ရီ..ပါပါး ကောင်းလိုက်တာကွာ၊ ပါပါးပြီးခါနီးနေပြီ၊ ထွက်..ထွက်တော့မယ် သမီး..”

ဘာမှတော့ မဆိုင်ဘူးဗျ..၊ ပြီးခါနီးမှာ ကျုပ်၊ သမီးကို တလို့ အော်နေမိတယ်။ ကျုပ် လီးကို ကမန်းကတန်းပဲ ထွန်းရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲက ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး ချယ်ရီရဲ့ ဘေးနားရွှေ့လာလိုက်တယ်။

အဲ့ဒီမှာပဲ ကျုပ်ရဲ့ လရည်တွေက ဖြွတ်ကနဲ ဖြန်းကနဲ သမီးချယ်ရီရဲ့ ဆီးစပ်နဲ့ ဗိုက်သားရှပ်ရှပ်လေးတွေ ပေါ်ကိုပန်းထုတ်ပစ်လိုက်တော့တာပဲ၊ သမီးရဲ့ ဗိုက်ဖြူဖြူလေးပေါ်မှာ ကျုပ်ရဲ့သုက်ရည်ပျစ်ပျစ်တွေ ပေပွကုန်တော့တာပေါ့..၊ ကြည့်လို.တောင်ကောင်းသေး… ။

“ အားးး ရှီး… ကောင်းလိုက်တာကွာ၊ ဒီနေ့လောက် လီးအရသာရှိတာ တခါမှမကြုံဖူးသေးဘူး” 

ထွန်းက ချယ်ရီရဲ့ဘေးမှ ာမျက်နှာကိုကြမ်းပြင်ပေါ်အပ်ပြီး မှောက်ရက်ကြီးနဲ့…ပါးစပ်ကလဲ….

“ အူးးးစစ်..ရှီး…လီး…လီး…ပါပါးရဲ့လီး.. ယောက်ျားလီး အစစ်ကြီး…ဒီလောက်ကောင်းမယ်မှန်း လုံးဝမထင်မိဘူး..လီးအစစ်က အဲ့လိုကြီးတောင် ကောင်းတာလား…! နင့်ကနဲကို နေတာပဲ..၊ ထွန်းသိပ်ကောင်းတာပဲ ပါပါးရယ်..” 

တဖြစ်တောက်တောက်နဲ.ကိုညည်းနေတယ်လေ။ ကျုပ်လဲ မောမောနဲ့ ချယ်ရီရဲ တခြားဘေးတစ်ဘက်မှာ ပက်လက်ကြီး ဝင်လှဲလိုက်ပြီး၊ မျက်စိတွေမှိတ်ထားလို့ အသက်ပြင်းပြင်းရှူနေမိတယ်။ ခဏကြာတော့ ဘယ်လိုက ဘယ်လို လစ်ကနဲ အိပ်ပျော်သွားတယ် မသိလိုက်ဘူး..။ 

ဘယ်လောက် ကြာသွားတယ်လဲ မသိတော့ဘူး။ ကျုပ် အိပ်တစ်ဝက်နိုးတဝက် ဝေတေဝါးတားနဲ့ ဆတ်ကနဲအသိစိတ်လေး ဝင်လာချိန်မှာ ကျုပ်လီးဆီက နူးနူးညံ့ညံ့ အထိအတွေ့တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ခံစားချက်အရ သိလိုက်ရတာကတော့ လက်ဖဝါးနုနုလေးတစ်ခု ကျုပ်လီးကို ဆုပ်ပြီး အပေါ်အောက်ပွတ်ဆွဲနေတာ…။ 

ခံစားချက်ထက်တောင် ကျုပ်လီးက သိပ်မြန်တယ်၊ ချက်ချင်းပဲ ထန်ပြီး ဖြောင်းကနဲ ထပ်တောင်တက်လာပြန်တော့တာပဲဗျို.။ ကျုပ် မျက်စိမဖွင့်နိုင်လိုက်ခင်မှာပဲ တစ်စုံတစ်ရာက ကျုပ်လီးကိုဆွဲစုပ်ဝါးမြိုလိုက်ပြီး လီးထိပ်ကနေ တဖြေးဖြေးနစ်ဝင်လာတယ်၊ စပါးကြီးမြွေလား…မဖြစ်နိုင်ဘူး..။ ဘယ့်နှယ်မြွေက လီးကနေ စမြိုရမှာလဲ ဟုတ်ဘူးလား..။

ပြီးတော့ မြွေမြိုတာ အကြောပေါင်းတစ်ထောင် ဆိမ့်ရမှာလဲ။ 

“ အာ့. ကျွတ် ကျွတ်..” 

ကျိတ်ပြီးညည်းနေတဲ့ အသံလေးတစ်ခု၊ ကျုပ်အသာလေး မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တယ်။ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အရိပ်တစ်ခု၊ ပက်လက်အိပ်နေတဲ့ ကျုပ်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာခွပြီး ဖြေးဖြေးချင်း ထိုင်ချနေတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။ လက်နုနုသေးသေးလေးတစ်ခုက အပြင်မှာကျန်နေသေးတဲ့ ကျုပ်လီးတစ်ဝက်ကိုကိုင်ထိမ်းပြီး နှဲ့နှဲ့သွင်းနေတာလေ..။ အဆုံးရောက်ခါနီးမှာတော့ အားပါပါနဲ့ ဖိချပြီး.. 

“ အား..ဟား..ဟားးးးးး.. ” 

ညည်းသံရှည်လေးရဲ့ နောက်မှာတော့ ဖင်အားကို သုံးပြီး ရှေ့တိုးနောက်ငင် ဖိလို့ကြိတ် မွှေတော့တာပါပဲ။ ကျုပ် မျက်လုံးတွေ ကျ င့်သားရလာပြီး အမြင်တွေ ကြည်လင်လာတဲ့ အခါမှာ ကျုပ်ကိုယ်ပေါ်ခွပြီး ထင်တိုင်းကြဲနေတဲ့ သဏ္ဍာန်ကို ပြတ်ပြတ်သားသားမြင်လိုက်ရတော့…..

ဟင်..အထွန်း…….အပါးချစ်တဲ့..အထွန်းရယ်..



........................................⭐⭐⭐⭐⭐........................................

ပြီးပါပြီ။